Robert Craig oftewel "Evel" Knievel, is niet meer. Op 30 november jl. is hij overleden aan de gevolgen van een longziekte en diabetes na een turbulent leven. Op Wiki staat meer te lezen over Evel en wat hij allemaal meer heeft gedaan maar we zullen hem denk ik het meeste blijven herinneren door zijn motorstunts.
"Old bikers never die, they just smell that way…."
Lieve Mona,
Vorige week vertrok ik ‘s morgens van huis naar mijn werk. Zoals altijd zat mijn man televisie te kijken.
Ik reed ongeveer 1,5 kilometer toen de auto er mee stopte. Ik probeerde te starten, de motor ging wel rond maar sloeg niet meer aan. Ik ben toen naar huis teruggelopen en toen ik thuis kwam zat mijn man niet meer op de bank. Wat ik toen boven aantrof had ik zelfs in mijn stoutste dromen niet kunnen bevroeden! Mijn man liep gekleed in mijn lingerie en met mijn ultra hoge pumps en een laag make-up voor de grote spiegel heen en weer te paraderen…
Ik ben 36, mijn man is 38 en we zijn al 12 jaar gelukkig getrouwd. Toen ik hem betrapte probeerde hij nog met een smoesje over dat al zijn ondergoed in de was zat enzovoort een uitvlucht te verzinnen, maar de schoenen en de make-up dan? Hij is toen echt helemaal ingestort en heeft bekend dat hij dit al een maand of vier doet. Ik heb hem toen gezegd dat als hij er niet meezou stoppen ik wil gaan scheiden. Mona, je moet weten dat hij een half jaar geleden zijn baan kwijt is geraakt en daar heel erg depressief van is geworden. Sinds ik hem heb verteld dat ik wil scheiden als hij dit blijft doen is hij heel erg teruggetrokken en afstandelijk. Het lijkt wel alsof ik helemaal geen contact meer met hem kan maken.
Kun jij mij helpen?
Afzender: Anoniempje
——————–
Antwoord:
Beste A.
Het zou de automatische choke kunnen zijn, vooral omdat het al zo dicht bij huis gebeurde.Anders zou ik gewoon nieuwe bougies laten monteren.
Groeten, Mona
Man komt van zijn werk thuis en zegt tegen zijn vrouw: "Ik heb onderweg in de seksshop een pakketje condooms gekocht met allemaal verschillende smaken. Kom mee naar boven, dan doen we een spelletje: ik doe er een om dan moet jij raden wat voor smaak het is." Dat vindt de vrouw een leuk idee en samen gaan ze naar de slaapkamer en rukken zich de kleren van het lijf.
Vol enthousiasme stort de vrouw zich op haar man en neemt gretig zijn orgaan in haar mond.
Vrouw, enthousiast: "Blauwe schimmel kaas!’
Man: "Joh, kan je nou niet even wachten tot ik er een om heb?
Op een dag verhuist de kleine Wouter naar de provincie en koopt bij een oude boer een ezel voor 100 EURO.
De boer moet de ezel de dag erop bij Wouter thuis brengen.
Maar die bewuste voormiddag:
- "Sorry jongen, maar ik heb slecht nieuws : mijn ezel lag deze ochtend dood toen ik hem wilde voederen."
- "Wel dan, geef me gewoon mijn 100 EURO terug."
- "Maar dat kan ik niet. Ik heb alles al uitgegeven ."
- "Wel goed dan, breng me dan toch die ezel maar."
- "En wat ga je er wel mee doen, dan ?"
- "Wel, ik ga hem als prijs verloten in een loterij."
- "Maar je kunt toch geen dode ezel verloten !"
- "Zeker weten van wèl !!
Ik zal gewoon aan niemand zeggen dat ie dood is."
Daarop bedenkt de boer dat het eigenlijk zijn probleem niet is en vindt dat hij het voorstel van de jongen niet moet afkeuren.
En hij levert dus de dode ezel af bij de kleine Wouter.
Eén maand later loopt de boer nog eens bij de kleine Wouter langs:
- "En, jongen, hoe is het nu met mijn dode ezel afgelopen ?"
- "Wel, zoals ik je al zei : ik heb hem verloot. Ik heb in het totaal 500 loten van 2 EURO per stuk verkocht, en uiteindelijk een winst behaald van 898 EURO!"
- "En is er dan niemand geweest die geprotesteerd heeft ?"
- "Alleen maar de winnaar. Maar ik heb hem onmiddellijk zijn 2 EURO teruggegeven, en klaar was kees!"
Epiloog :
Ondertussen zijn de jaren voorbijgegaan.
Wouter is groot geworden en is nu minister van financiën in Nederland!!!
Stel, je gaat met je maten op de motor een stukkie rijden. Voor je rijdt een busje, volgeladen met blikken verf. Gele verf, heel veel gele verf. Nee echt heel heel veel gele verf. Wat je dus merkt als de deuren van het busje openvliegen door een ongelukje…..
Tsja, en dan krijg je dus dit
Het is gelukt! Sinds vanochtend mag ik mijzelf Citrix Certified Administrator noemen. En wel voor Presentation Server 4.0. Voor diegenen voor wie dit als abacadabra in de oren klinkt; het is een veelgevraagde certificering in de ICT waarvoor, naar ik heb vernomen, niet zo heel veel mensen zijn gecertificeerd.
Afijn, ik heb het gehaald en ga er nu even van genieten…..
